Gwinea Równikowa do 1968 r. była zamorską prowincją Hiszpanii. Mały kraj z kwitnącą gospodarką, której podstawę tworzyły takie produkty, jak kakao, kawa czy drewno.
Gwałtowne załamanie gospodarki nastąpiło po ogłoszeniu niepodległości i objęciu władzy przez pierwszego prezydenta Gwinei Równikowej, Francisco Maciasa Nguemę w 1968 r. Jedenastoletnie rządy Ngueme były krwawą dyktaturą, wymuszającą posłuszeństwo torturami, pracą przymusową, systematycznym mordowaniem intelektualistów i prześladowaniem obcokrajowców.
Główna gałąź przemysłu Gwinei Równikowej to przemysł drzewny opierający się na wyrębie lasów.
Dojrzałego płciowo samca wyróżnia kolor pyska i waga blisko 30 kg. Małpy te są blisko spokrewnione z pawianami. Żyją w grupach liczących nawet kilkaset osobników, w lasach deszczowych Kamerunu, Gabonu, Gwinei Równikowej i Konga. Ten wszystkożerny gatunek jest uważany przez rolników za szkodnika, bo stado tych zwierząt w krótkim czasie potrafi zniszczyć całą plantację. Na mandryle poluje się głównie dla ich mięsa. ...
Zdjęcia w książce są podzielone na trzygrupy: pierwsza koncentruje się na południowej części kontynentu (Mozambik,Malawi, Angola, Zimbabwe, Południowa Afryka, Namibia), druga narejonie wielkich jezior (Kongo, Rwanda, Burundi, Uganda, Tanzania, Kenja),trzecia na regionie Sahary (Burkina Faso, Mali, Sudan, Somalia, Czad,Mauretania, Senegal, Etiopia). Tekst do książki został napisany przezuznaną pisarkę Mia Couto z Mozambiku, która opisuje jak Afryka dzisiaj doświadcza skutków kolonizacji jak również konsekwencji ekonomicznychkryzysów i przyrodniczych kataklizmów.